Gichta - po naszymu / strona 5
Utopkowi sie uszy od gaÅ„by zaczerwiyniÅ‚y. Jeszcze takij chrubyj baby na Å‚oczy niy widzioÅ‚, a co dziepiyro poprzoć sie z takom. OtworziÅ‚ z ciekawoÅ›ci gymba choby maÅ‚y bajtel. Hilda wylazÅ‚a z wody i idzie ku swojim lontom. Teraz jom ujrzoÅ‚ w coÅ‚kij krasie ze zadku. StoÅ‚ wpatrzony choby w Å‚obrozek i w tym miejscu zapomnioÅ‚, co noleży utopkom robić – ani sÅ‚owa niy poradziyÅ‚ z siebie wydusić. Frau Hilda wyciÄ…gÅ‚a z ryncznika flaszka gorzoÅ‚y i prawi:– Niy dziwej sie karlusie, yno podź tu ku mie i otworz mi ta flaszka, przeca jo jom niy byda jeszcze otwiyrać!Utopek wyloz z wody i jak zaczarowany ku nij sie pomyko choby po powrózku. Wzion flaszka do rynki, zymbiskami frup wyciÄ…gnyÅ‚ i Hildzie jom podoÅ‚. Hilda przistawiyÅ‚a ku gymbie i pociÄ…gÅ‚a troszka, zakrziwiÅ‚a sie, że niby tako Å‚ostro, i dowo flaszka utopkowi. Utopek przistawiyÅ‚ jom ku gymbie i coÅ‚ki czas Hildzie do Å‚oczów zaglÄ…do. Te ji tak blyszczaÅ‚y choby diobÅ‚u, kery widzi, że za chwila bydzie widÅ‚ami duszyczka do piekÅ‚a wciepowoÅ‚.„Rudi” pociÄ…gnyÅ‚ se z flaszki zdrowo, wiela poradziyÅ‚, i w tym samym momyÅ„cie zrobiyÅ‚ sie na zmiana czerwony, zielony, modry i bioÅ‚y. Hilda mu z rynki flaszka wydarÅ‚a i resztom Å›wiynconyj wody go poloÅ‚a z wiyrchu na doÅ‚. Tego sie niy do opisać, co sie potym dzioÅ‚o. Utopek wskoczyÅ‚ do stawu choby oparzony. SkryncoÅ‚ sie jak piskorz w rynce. Woda w stawie zaczÅ‚a bulkać choby za chwila wreć miaÅ‚a. Hilda ze szwongiym za utopkiym do stawu wskoczyÅ‚a i poÅ‚owica wody Å›niego zaroz wyszpluchÅ‚o za grobla.– Niy uciekej, karlusku! – wrzeszczaÅ‚a za nim. – Przeca jeszcze my sie niy poprzoli!Po utopku ani Å›ladu. NaÅ‚okoÅ‚o peÅ‚no pary, ani we warzkuchni. Hilda niy poradziyÅ‚a swojich lontów znejść. SiadÅ‚a nad stawym i czekaÅ‚a, aż sie te opary stracom.Utopek w tatarczuchach schowany Å›wiyrgotoÅ‚ ze strachu, aż mu zymby szczyrkaÅ‚y. Hilda durch czekaÅ‚a, bo niy chciaÅ‚a iść du dom po sagu. RozwidniaÅ‚o sie już, jak znejdÅ‚a te swoji lonty. Prawie sie mynczyÅ‚a z koszulom, kero mokro niy chciaÅ‚a przez gÅ‚owa przelyść, jak usÅ‚yszaÅ‚a jakiÅ› gÅ‚osy. To „gichciorze” Å›li już do roboty. Jak prziszli bliżyj i ujrzeli tako sago baba z bioÅ‚ym turbanym na Å‚epie, to wziyni uciekać z larmym na wszystki strony. Yno Helmuth poznoÅ‚ swoja baba, keryj w nocy w Å‚ożku niy byÅ‚o. Niy doÅ‚ sie jednak znać, bo go gaÅ„ba byÅ‚o, i tyż do kupy z robotnikami do huty Å›miatoÅ‚. W hucie juzaÅ› szÅ‚a godka, aż wraÅ‚o. „Zieleźniki” sie starali, że juzaÅ› wiyncyj gorzoÅ‚y bydom musieli utopkowi nosić, bo tyn se jakoÅ› strziga przikludziÅ‚ ku stawie.Nic takigo ich jednak niy spotkaÅ‚o. Teraz byÅ‚o na Å‚opach, utopek od tego czasu nie chyciyÅ‚ sie gorzoÅ‚ki.„Nimiecko strziga” nauczyÅ‚a go moresu i od tyj chwile mieli „gichciorze” spokoj od „Rudika”.
źródło: www.nowiny.pl / autor: utopek
strona: 5 z 5« pierwsza poprzednia · nastêpna ostatnia
Dodaj komentarz:
zaloguj si? lub zarejestruj aby doda? komentarz
