Gichta - po naszymu / strona 4
ZawoÅ‚oÅ‚ „Rudi” do sia Jorgusia jÄ…kaÅ‚y i godo:– Od dzisioj, żeby my dalij w zgodzie żyli, musicie wiynkszo flaszka nosić! Powiydz to tym twojim kamratom, „zieleźnikom”, rozumisz?!– Jooo... taaam rooozumia, ale czy Å‚oni tooo... zrozumiom, tego niy wiym.JorguÅ› wszystko chopom Å‚opedzioÅ‚ po swojimu, ale ci byli chyconi i nic yno sie ciyngiym Å›mioli. Herr Helmuth nic z tego niy rozumioÅ‚. MusioÅ‚ mu Stanik, kery mioÅ‚ ciotka w Niymcach i trocha po nimiecku poradziyÅ‚, erklerować mu to. Inżiniyrowi sie to tak spodobaÅ‚o, że jakiÅ› utopek stawym rzÄ…dzi, że wszystkich do szynku zaprosiyÅ‚.W szynku herr Helmuth stawioÅ‚ piwo za piwym, a na Å‚ostatku uczyÅ‚ „gichciorzy” Å›piywać jakoÅ› nimiecko Å›piywka o „wasermanie”. Tak ich dÅ‚ogo uczyÅ‚, aże to chopy już fajnie umieli do kupy Å›piywać. Potym pedzioÅ‚: „Teraz pudymy pod Å‚okno do mojij baby zaÅ›piywać!”.Poszli potym wszyjscy pod inżinierowo chaÅ‚upa i tak sie drzyli, że niy yno frau Hilda, ale somsiadow pobudziyli. Biydny herr Helmuth po tym wszystkim przez trzi dni sie na Gichcie niy pokazowoÅ‚. Bez maÅ‚a za ta blamaża frau Hilda mu taki lyjty spuÅ›ciyÅ‚a, że coÅ‚ki te trzi dni w Å‚ożku przeleżoÅ‚. Jak sie potym dowiedziaÅ‚a, komu to mo do zawdziyÅ„czynio, to pedziaÅ‚a:– Tyn wasz „waserman”, czy jak mu tam godocie – utopek, może sie zawczasu wykludzić z tego stawu! Już jo sie o to postarom, żeby mu sie tam zbrzidÅ‚o!Do drugij wypÅ‚aty frau Hilda niy czekaÅ‚a. DziyÅ„ przed niom naloÅ‚a do flaszki po gorzoÅ‚ce Å›wiynconyj wody, zaszpontowaÅ‚a i ziglakym zaloÅ‚a. Wziyna mydÅ‚o, ryncznik i pedziaÅ‚a Helmuthowi, że idzie sie Å‚okompać na utopkow stow. Ani swojigo chopa niy chciaÅ‚a sÅ‚uchać, kery ji odrodzoÅ‚, jeźli niy chce być utopiono przez utopka.– Lepij sie w grotku Å‚okompej! – zawoÅ‚oÅ‚ za niom.ByÅ‚o fest parno w tyn dziyÅ„ pod wieczor, jak frau Hilda znojdÅ‚a sie nad stawym. SeblykÅ‚a sie do saga, bo niy byÅ‚o tam żywego ducha. Lonty powiesiyÅ‚a na mÅ‚odyj brzozce, wziyna mydÅ‚o do rynki i pomalutku wlazÅ‚a pod kolana do wody. Naroz usÅ‚yszaÅ‚a z sitow jakiÅ› Å‚oszkliwy Å›miych. Hilda wiedziaÅ‚a, że to „Rudi”, ale ani niy dyrgÅ‚a, yno sie pomalutku zatonkaÅ‚a aż pod kark. Woda w stawie sie zaroz do gory dźwigÅ‚a, wiela niy brakowaÅ‚o, a byÅ‚aby sie przez grobla przeloÅ‚a.Niych yno tu bliżyj przidzie! – pomyÅ›laÅ‚a. – Już jo mu tyn Å‚oszkliwy Å›miych nazod do pychola wcisna. Niy musiaÅ‚ dÅ‚ugo czekać, bo za chwilka utopek byÅ‚ przi nij.– To tak wyglondo ta nimiecko baba, kero chopa spraÅ‚a za darmo? Teraz Å‚obejrzymy, czyÅ› ty rychtyk tako Å‚ostro.Hilda sie yno piyknie rozeÅ›mioÅ‚a i godo:– To zależy, z kim sie mo do czyniynio. Takimu piyknymu karlusowi jak ty ni miaÅ‚abych sumiynio co zrobić. Z miÅ‚om chyÅ„ciom bych sie z tobom gorzoÅ‚eczki napiyÅ‚a i poprzoÅ‚a.
źródło: www.nowiny.pl / autor: utopek
strona: 4 z 5« pierwsza poprzednia · nastêpna ostatnia »
Dodaj komentarz:
zaloguj si? lub zarejestruj aby doda? komentarz
