Gichta - po naszymu / strona 3
Ledwo sie znojdli pod tym drugim stromym, a tu jak niy gwizdnie do tego, kaj przedtym stoli! Yno drzizgi leciaÅ‚y, a w Å‚oczach same gwiazdy wszyjscy widzieli. CoÅ‚ko godzina trwaÅ‚o te bombardowanie.Prziszli wtedy du dom przemoczyni do suchyj nitki i wylynkani jeszcze bardzij. Bogu dziynki obstoli i nic sie żodnymu niy staÅ‚o. Jedyn wielki plac sie zrobiyÅ‚ naokoÅ‚o tego maÅ‚ego Å›wiyrczoka, pod kery uciykli, tela pobulonych stromów byÅ‚o naokoÅ‚o. Postawiyli potym krziż drzewianny na tym miejscu.Å»odyn niy wiedzioÅ‚, że to „Rudi” tak sie na nich pomÅ›ciyÅ‚ i na drugo wypÅ‚ata juzaÅ› o nim zapomnieli. Utopek zaÅ› byÅ‚ bez gorzoÅ‚ki.– Tym razym im musza wymyÅ›lić co inkszego – pedzioÅ‚ utopek – co by sie kapnyli, o czym to majom pamiyntać.W nocy „Rudi” wloz na tyn nojważniyjszy kumin z odlywnie i najscoÅ‚ do niego. Możno niy wiycie, co to znaczy, jak utopek do kumina najszczy? Po piyrsze, smrod niy do wytrzimanio, po drugi: ognia sÅ‚ożyć niy idzie, bo coÅ‚ki kurz sie nazod cofie, cugu ni ma. Tak sie dzieje do czasu, aż sie kuminiorzowi halby niy postawi, kero Å‚on musi z utopkiym w lesie przi stawie o poÅ‚nocy wypić. Jeszcze do tego miesiÄ…czek musi być w peÅ‚ni.Od tego czasu jak im utopek tyn wielki piec wygasiyÅ‚, żodyn sie niy opowożyÅ‚, żeby mu flaszki we wypÅ‚ata niy prziniyÅ›. GorzoÅ‚ka w tych czasach niy byÅ‚a tako Å‚acno, a do tego trza byÅ‚o po nia do nojlepszego szynkiyrza w Å»orach zońść. Bele jakij gorzoÅ‚y „Rudi” sie niy chytoÅ‚.DoÅ› dÅ‚ugo trwaÅ‚a ta zgoda miyndzy „zieleźnikami” a utopkiym z Gichty. PrziszÅ‚a jednak kryska na Matyska. Wszystkimu jak dycko babie trza podziynkować.SkludziyÅ‚ do huty hrabia von Winckler jednego fachmana od wielkich piecow aż z Niymiec. KupiyÅ‚ tyn herr inżinier chaÅ‚upa w Å»orach i skludziyÅ‚ tyż do nij swoja baba Hilda. ByÅ‚a to baba „rzitelno”, tak godali o nij chopy w szynku przi piwie. Bele czego sie niy zlynkÅ‚a. Tak doprowdy to by sie trza Å‚onyj zlynknyć. Niy dość, że musiaÅ‚a na dwóch stoÅ‚kach siedzieć, to na dokÅ‚odka gymba miaÅ‚a piegato jak hyndycze jajco. Dziwowali sie wszyjscy, jak taki szkyrtek, jakim byÅ‚ herr inżinier, może ji rady dać.„Rudi” jeszcze wtedy niy wiedzioÅ‚, co go czeko. Po piyrszym „geltaku”, kery dostoÅ‚ nimiecki fachman, zaczÅ‚y sie ciynżki czasy dlo utopka. Kożdy nowy, kery w hucie przijon robota, musioÅ‚ sie wkupić. Herr inżinier Helmuth (taki mioÅ‚ miano) byÅ‚ chopym Å›wiatowym, toż sie wcale od tego niy migoÅ‚. Idzie pedzieć, że jeszcze nigdy chopy z Gichty tak niy popiyli. Jak potym po szychcie Å›li sie myć do utopkowego stawu, wziyni herr Helmutha ze sobom. Tam jak dycko czekoÅ‚ na swoja pyrtulka „Rudi”. Jak usÅ‚yszoÅ‚ nimiecki szwandranie, zaroz sie kapnyÅ‚, że to jakiÅ› ważny chop.
źródło: www.nowiny.pl / autor: utopek
strona: 3 z 5« pierwsza poprzednia · nastêpna ostatnia »
Dodaj komentarz:
zaloguj si? lub zarejestruj aby doda? komentarz



