Gichta - po naszymu / strona 2

nasze serwisy:LKS Orzeł Palowice |Parafia Palowice.NET |Ochotnicza Straż Pożarna |Kanał Youtube

Åšroda, 2026.01.28 :: Tomasza, Karola -

Gichta - po naszymu / strona 2

nawigacja: Palowice » Pojezierze Palowickie » Gichta - po naszymuWszystko utopkowi pasowaÅ‚o. I to, że gryfno Waleska przichodziyÅ‚a ze swojom sÅ‚użbom nad jego stow, że targali synki dlo nij mamaÅ‚uszki z jego stawu i ryby chytali tyż w jego stawie, ale jedno go mierziÅ‚o. Kole jego stawu Å›li dycko z roboty „gichciorze”, te chopy, co zielazÅ‚o topiyli. Hajcowali w tym wielkim piecu wÄ…glym drzewnym i musieli dmuchać takim wielnoskim miechym, żeby im lepij goraÅ‚o. Przi tym sie dycko tak ufifrali i blazy mieli od sparzynio na rynkach i nogoch. Åšli potym po szychcie do utopkowego stawu umyć te ufifrane gymby, a oparzone miejsca chÅ‚odziyli se w chÅ‚odnyj i czystyj jak krysztaÅ‚ wodzie.

Niy podobaÅ‚o sie to utopkowi, kery w tym prawie stawie mioÅ‚ swoje krolestwo. Z poczÄ…tku sie yno tym „zieleźnikom” prziglondoÅ‚ ukradkiym, zza tatarczuchow, ale jak ci sie za bardzo zaczli roztopyrczać, to niy wytrzimoÅ‚. Kery by se tyż doÅ‚ spodobać, żeby mu sztyjc czysto woda szelontać i kalić.SchowoÅ‚ sie roz pod listek mamaÅ‚uszki i jak „gichciorze” prziÅ›li sie juzaÅ› myć, Å‚apsnyÅ‚ nojbliższego za rynka i na gÅ‚ymboczyna zaciÄ…gnyÅ‚. Borok pÅ‚ywać niy poradziyÅ‚, toż ryczoÅ‚, choby go ze skory darli. Chopy ze strachu pouciekali do lasa, yno jedyn JorguÅ› zostoÅ‚, kery byÅ‚ przigÅ‚uchawy i na dokÅ‚odka sie jÄ…koÅ‚. Niy zlynk sie utopka i kamratowi pomog. ChyciyÅ‚ tako wysoko brzozka, kero przi samyj wodzie rosÅ‚a, przigion koronom ku topielcowi i tak go wyretowoÅ‚. Na drugi dziyÅ„, wszyjscy sie pytajom Jorgusia jÄ…kaÅ‚y, czy sie utopka niy boÅ‚. JorguÅ› caÅ‚kim spokojnie, jak dycko Å‚on poradziyÅ‚ swojom ruÅ‚om, wyjÄ…koÅ‚:– Jooo... taaaam... żodnego uuuutopka niy widzioÅ‚, yno rynka od Ruuuuu...dika żech widzioÅ‚ (Rudi – tak sie nazywoÅ‚ tyn wyretowany). Od tego czasu wszyjscy „gichciorze”, a potym ludzie z Å»or, Palowic i Rownia, godali na utopka „Rudi”. Nikerzi to niyskorzij przerobiyli na „RuduÅ›”, „Rudziok”. Tak do dzisioj godajom na utopka, kery jeszcz dalij rzÄ…dzi w rzyce i na tych stawach.Od tego zdarzynio musieli „gichciorze” podatek pÅ‚acić utopkowi za mycie sie i kÄ…panie w tym stawie. Dwa razy w miesiÄ…cu chopy z huty robiyli Å›ciepa na gorzoÅ‚ka dlo „Rudika”. Utopek im niy darowoÅ‚, wiedzioÅ‚, kiedy dostowajom wypÅ‚ata. Od samego rana już dowoÅ‚ pozor, kiedy pódom z roboty. Dwa razy sie zdarziÅ‚o, że mu w umowionym miejscu gorzoÅ‚ki niy postawiyli, ale ich „Rudi” sromotnie pokoroÅ‚.Piyrszy roz jak Å›li po poÅ‚edniu ze szychty i byli w poÅ‚owie lasa, tako srogo burza Å›ciongnyÅ‚ na nich, że musieli pod gynsty Å›wiyrk stanyć i przeczekać coÅ‚ko targanica. Stoli pod tym Å›wiyrkiym i rzykali co jedyn to bardzij. Nic niy pomogaÅ‚o, blyskawice coÅ‚ki czas kole nich waliÅ‚y, jedna za drugom. Chmury sie oberwaÅ‚y i loÅ‚o, choby kery kiblami z nieba sztyjc loÅ‚ jednym ciyngiym. Co chwila sie keryÅ› strom przewracoÅ‚ kole nich, boroki chopy czekali, aże do jejich Å›wiyrka niy piźnie jaki pieron. Jednymu chopu coÅ› godaÅ‚o, że majom przelecieć pod inkszy, myjnszy Å›wiyrk, i tak tyż zrobiyli.

źródło: www.nowiny.pl / autor: utopek

Pole? na Facebook

Dodaj komentarz:

zaloguj si? lub zarejestruj aby doda? komentarz